Rodzina

Przeciwdziałanie przemocy polega nie tylko na interwencji w środowiska rodzinne dotknięte tym problemem, ale także polega na zwiększaniu społecznej świadomości na temat tego problemu i budowaniu odpowiedzialności za przypadki przemocy w rodzinie. Wiele osób zdaje sobie sprawę z dramatów, jakie rozgrywają się za ścianą domu, jednak milczą, bo uważają ze to nie ich sprawa. Kampanie spoęłczne mają na celu usiwadomienie roli, jaką mogą zdziałać osoby z zewntarz, aby zapobiec dalszym aktom przemocy. Ich celem jest także dotarcie do sumień i wzbudzenie różnego rodzaju postaw, mających na celu aktywny sprzeciw wobec osób stosujących przemoc w rodzinie. Kampanie te dotyczą zarówno przemocy wobec dzieci, wobec osób dorosłych, czy wobec najstarszych członków rodziny. Zazwyczaj są bardzo wymowne, trafijaa do emocji, a przekaz ich ma na celu zmianę postaw do faktu przemocy rodzinnej. Kampanie społeczne dają również w jakimś stopniu nadzieje osobom, które tej przemocy doswiadaczja, podane są adresy internetowe organizacji, które mogą pomóc poszkodowanym albo ich numery telefonów. Tego typu kampanie są bardzo potrzebne, gdyż uczulają na problemy społeczne najbliższego otoczenia, uświadamiają ich istnienie, poprzez pobudzanie do działania, mogą spowodować, że zapobiegnie się kolejnemu rodzinnemu nieszczęściu.

Obecnie działa coraz więcej instytucji zajmujących się problemem przemocy w rodzinie oraz zagadnieniem przeciwdziałania tej przemocy, a także pomocą materialna i psychologiczną ofiarom tej przemocy. Działają różnego rodzaju telefony zaufania, na które można zatelefonować jako osoba, która jest ofiarą przemocy oraz jako osoba, która jest świadkiem bezpośrednim bądź pośrednim takich wydarzeń. Rozwinęła się siec ośrodków pomocy społecznej, w której pracownicy starają się pomagać osobom pokrzywdzonym na przykład w procesie poszukiwania pracy, której posiadanie ściąga zależność finansowa ofiary przemocy od agresora. Pracownicy socjalni pośredniczą także w znajdowaniu rodzin zastępczych dla dzieci, które padły ofiarą rodzinnej przemocy zarówno ze strony ojca, jak i matki. Funkcjonuje coraz więcej domów samotnej matki, w których schronienie mogą znaleźć kobiety którym udało się wyrwać z piekła rodzinnego domu. Przede wszystkim jednak pomoc ofiarom przemocy domowej polega na zapewnieniu im spokoju i bezpieczeństwa, oraz właściwie poprowadzonej terapii psychologicznej, nieraz długiej i bolesnej, pozwalającej chociaż na częściowe zaleczenie ran psychicznych, jakie wyrządził przemoc. Terapia taka może przybiera formę grupowa, bądź indywidualna i powinna obejmować wszystkich członków rodziny, będących ofiarami agresji, która ma miejsce w domu rodzinnym.

Obecnie coraz więcej jest instytucji, stowarzyszeń i innych form działalności, społecznej, która ma na celu przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, bądź pomoc osobom już poszkodowanym. Sprawniej działają też organa ścigania, częściej również zapadają wyroki w sprawie przestępstw o charakterze przemocy rodzinnej. Niemniej jednak przemoc w rodzinie wciąż ma miejsce, a wynika to z kilku powodów. Pierwszym z nich jest strach. Często ofiary przemocy rodzinnej są tak zastraszone, ze boją się wykonać jakikolwiek ruch, żeby zmienić stan rzeczy. Powszechne są sytuacje, gdy dana osoba, po zawiadomieniu policji i złożeniu zeznać, w ostatniej chwili wycofuje się z poczynionych działań i decyduje się wrócić do domowej gehenny. Osoby te nie mają poczuci awłasenj wartości i nawet nie potrafią sobie wyobrazić, że mogą żyć inaczej. Szczególnie ulegają temu kobiety które łatwiej wybaczają i starają się mimo wszystko utrzymać rodzinę na przykład dla dobra dzieci, co ma niewiele wspólnego z prawdziwymi motywacjami. Kolejnym powodem, dla którego przemoc w rodzinie ma miejsce, jest wstyd przed reakcją otoczenia. Wiele rodzin sprawia wrażenie idealnych, zgodnych i harmonijnych na zewnątrz, natomiast mało kto potrafi sobie wyobrazić to, co dzieje się w danej rodzinie za zamkniętymi drzwiami. Dotyczy to nie tylko rodzin patologicznych, ale też tych uważanych powszechnie za pochodzące z dobrych środowisk.

Sytuacje konfliktowe miedzy rodzeństwem które maja miejsce w niemal każdej rodzinie, zwłaszcza takiej, w której dzieci są w zbliżonym wieku, jest ich więcej, i są tej samej płci nie są niczym szczególnym. Dziecko uczy się w ten sposób pewnych zachowań, niezbędnych mu w dalszym życiu społecznym, nabywa także wiedzę na temat innych, styka się z różnego rodzaju sytuacjami i zachowaniami. Konflikty przybierają najczęściej formę pewnego rodzaju przemocy fizycznej miedzy chłopcami, natomiast wśród dziewczynek częściej spotykana jest forma pewnego rodzaju złośliwości słownych, uszczypliwości, wzajemnych oskarżeń i pretensji. Póki tego typu sytuacje są kontrolowane przez osoby dorosłe i nie wybiegają poza ramy zwyczajowych konfliktów mniejszego bada większego kalibru, wówczas nie ma powodów do niepokoju, Czasem jednak między rodzeństwem dochodzi do aktów prawdziwej przemocy, szczególnie wtedy gdy jedno z dzieci jest słabsze pod względem fizycznym czy psychicznym. Przemoc między rodzeństwem jest zjawiskiem bardzo niepokojącym wymagającym interwencji osób dorosłych, a często nawet specjalisty, na przykład pedagoga szkolnego czy psychologa dziecięcego. Obserwacja zachowań, jakie mają miejsce między dziećmi jest zadaniem rodziców, rodziców to oni powinni jako pierwsi zareagować na wszelkiego rodzaju patologie i zachowania negatywne.

Przemoc wobec najstarszych członków rodziny jest zjawiskiem częstym w krego rodzinnym, aczkolwiek mało się o nim mówi, gdyż ofiary tej przemocy wolą milczeć niż dodatkowo pogarszać swoją sytuację. Przemoc wobec osób starszych może dotyczyć zarówno dziadków, jak i własnych rodziców, a także teściów. Przemoc wobec tych osób może przybierać formy słowne i to one są najczęstsze, przy czym są to akty przemocy tak samo bolesne, jak każde inne. Osoby starsze są zastraszane, wymusza się na nich oddawanie pieniędzy pochodzących z renty czy emerytury, mogą być także szykanowane, wyśmiewane z powodu swego ograniczenia na przykład ruchowego. Bardzo przykre są sytuacje, gdy osoba starsza pada ofiara niewybrednych kpin i żartów, których nadawca jest często najmłodsze pokolenie członków rodziny. Osobom starszym ciężko jest się bronić przed tego typu agresja, ze względu na to, ze dom rodzinny jest najczęściej jedynym miejscem, w którym mogłyby żyć, osoby te nie mają szans na wyprowadzenie się z powodów ekonomicznych, wiec ich sytuacje dodatkowo komplikuje fakt, że są skazane na łaskę i niełaskę pozostałych członków rodziny. Osoby starsze często boją się, tego, ze ewentualne skargi sprawią, że ich życie będzie wyglądało jeszcze gorzej, bardzo często milczą , ponieważ wstydzą się głośno mówić o upokorzeniach, jakich padają ofiarą.

Molestowanie seksualne jest zjawiskiem coraz częściej spotykanym w życiu rodzinnym, dotyczącym nie tylko najbliższych, czyli rodziców i dzieci ale także dalszych krewnych, czyli na przykład wujostwa, ale także rodziców drugiego małżeństwa, ojczyma i macochy, oraz rodzin, w którym osoby dorosłe żyją w związku konkubenckim. Molestowanie seksualne jest szczególnym rodzajem przemocy fizycznej, która jest bodaj najbardziej bolesną formą, gdyż dotyczy spraw najbardziej intymnych, które w gronie rodziny zasługują na szczególny szacunek i ochronę. Molestowanie seksualne sprawia ogromne cierpienia psychiczne i bardzo często jest to dramat dzieci, który rozgrywa się na oczach dorosłych, którzy nie chcą widzieć lub faktycznie nie widzą problemu. Ofiary przemocy seksualnej w rodzinie są bardzo często szantażowane emocjonalnie, w sposób bardzo przebiegły i wyrachowany, wobec czego najczęściej wina za zaistniała sytuacje obarczają same siebie. Dziecko, które jest ofiara tego typu przemocy rzadko kiedy jest traktowane poważnie, nawet jeśli zdoła się przełamać i opowiedzieć o tym fakcie komuś bliskiemu. Odrzucenie i uznanie dziecka za kłamcę jest najgorszym z możliwych scenariuszy, który niestety często się sprawdza i ma miejsce. Ofiary przemocy seksualnej borykają się z tym problemem przez praktycznie całe życie, pomocna może okazać się terapia psychologiczna, która może pomóc uporać się z problemem.

Przemoc w rodzinie może przybierać nie tylko formę przemocy jako takiej, realizowanej za proca słów czy rękoczynów. O pewnego rodzaju przemocy czy różnych nadużyciach swojej pozycji w rodzinie można także mrowić w przypadku, gdy rodzice wobec swoich, czasem już dorosłych dzieci stosują na przykład szantaż emocjonalny, uzależniają je od siebie emocjonalnie i nie pozwalają na rozpoczęcie i prowadzenie własnego życia, skutkującego założeniem własnej rodziny. Szczególnie sytuacja tego typu ma miejsce w rodzinach, w których jest jedno dziecko, i wychowywane jest praktycznie tylko przez matkę; stosunki miedzy małozonkami są dalekie od prawidłowych relacji, a dziecko staje się oczkiem w głowie matki i na nie przelewa ona całość swoich uczuć i emocji.matka nie pozwala swojemu dziecku dorosnąć i stara się za wszelką cenę utrzymać je przy sobie. Dzieci z takich rodzin często są nieporadne życiowo, egoistyczne i mało odpowiedzialne. Toksyczni ojcowie z kolei często stawiają przed dzieckiem nadmierne wymagania, nie potrafią dać mu wsparcia, są chłodni emocjonalnie, nie potrafią okazać radości i miłości. Tego typu zachowania mogą towarzyszyć ojcu nawet wtedy, gdy dziecko jest już dorosłe, taki rodzic posługuje się przede wszystkim krytyką, złośliwością, nie potrafią cieszyć się z osiągnięć i dostrzec sukcesów dziecka. Toksyczni rodzice potrafią bardzo skutecznie utrudnić życie społeczne dziecka w przyszłości.

Bardzo niebezpiecznym nałogiem, będącym przyczyną przemocy w środowisku rodzinnym są również narkotyki. Substancje te szczególnie silnie działają na emocje, na zdolności do ich przezywania, dzielenia się nimi, okazywania ich. Często osoby które są uzależnione od różnego rodzaju narkotyków nawet nie tyle, co posuwają się do aktów przemocy fizycznej, ile stosują różnego rodzaju przemoc psychiczną, lub po prostu wykazują całkowitą zobojętnienie wobec pozostałych członków rodziny, co jest tak samo bolesnym i pozostawiającym trwałe ślady w psychice doświadczeniem. Występująca u osób majach problem z uzależnieniem od różnego rodzaju narkotyków obojętność prowadzi do prawdziwych rodzinnych dramatów, choć podobnie jak w przypadku alkoholu, uzależnienie pozornie nie stanowi problemu, ponieważ w momencie posotawania na trzeźwo, dana osoba zachowuje się właściwie, odpowiedzialnie i troskliwie. Nigdy jednak nie wiadomo, co będzie miało miejsce, gdy zjawi się w domu, będąc pod wpływem takich czy innych środków. Osoby, które są uzależnione od tak zwanych narkotyków twardych, częściej przekazują objawy agresji, często na bardzo duża skale, która jest niepohamowana i całkowicie bezzasadna. Może się zdarzyć również tak, że ofiarą przemocy padają na przykład tylko małżonek, natomiast będące jej świadkami dzieci, przezywają swój dramat w milczeniu i strachu.

Szczególnym rodzajem przemocy jest przemoc, która ma związek ze spożyciem alkoholu. Czasem jest tak, że niektórzy członkowie rodziny borykają się z różnego rodzaju problemami natury emocjonalnej, ale codzienna rzeczywistość skłania je do ich skrywania; nie potrafią one radzić sobie z problemami, które narastają. Dopiero po wypiciu alkoholu, który rozluźnia hamulce, ta na pozór i na co dzień spokojna osoba staje się rodzinnym katem. Tego typu zachowania są szczególnie przykre, gdyż wprowadzają całkowitą destrukcję w życie rodzinne, niepewność każdego dnia i strach przed kolejnym atakiem, który nie wiadomo kiedy nastąpi. Osoby przejawiające agresją po alkoholu, potrafią na co dzień być naprawdę dobrymi i właściwie sprawującymi swoje funkcje członkami rodziny, kochającymi i troskliwymi rodzicami i małżonkami. Osoby, które padają ofiarą przemocy rodzinnej z powodu alkoholu jako dzieci, w życiu dorosłym SA w dużym stopniu zagrożone alkoholizmem i podobnym zachowaniem, jak ich rodzice. Osoby te nazywane są dorosłymi dziećmi alkoholików (DDA) , i bardzo ciężko jest im nawiązywać normalne i poprawne stosunki społeczne i wewnątrzrodzinne. Często dorosłe dzieci alkoholików zdają sobie sprawę z tego, ze są w dużym stopniu zagrożone nałogiem i stronią od niego, ale wystarczy czasem jedno życiowe niepowodzenie, które zapoczątkowuje lawinę i osoby te zaczynają powielać schemat znany im z domu rodzinnego.

Przyczyny przemocy są bardzo zróżnicowane i ciężko jest jednoznacznie stwierdzić, dlaczego w jednej rodzinie przemoc jest na porządku dziennym, a w innej rodzinie nie występuje wcale. Z pewnością duży wpływ mają wzorce, których dorośli członkowie rodziny wynieśli z domu. Jeśli nich na porządku dziennym było bicie i ubliżanie im samym, najczęściej biją oni i ubliżają swoim dzieciom, albo współmałżonkom. Przemoc występuje również w rodzinach, w których rodzice bądź inni członkowie rodziny nie dorośli do sprawowania funkcji rodzicielskiej czy opiekuńczej, nie potrafią radzić sobie z trudami i zadaniami, jakie stawia przed nimi bycie rodzicem czy małżonkiem. Czasem jest tak, że osoba, która kiedyś była ofiarą, na skutek zamiany ról staje się katem, na przykład dorosły człowiek, który był bity przez rodziców, może jako dorosły wyżywać się na swoich rodzicach, już starszych i skazanych na życie pod jednym dachem. Tego rodzaju przemoc nie zawsze musi przybierać wymiar i charakter przemocy fizycznej, ale na przykład może dotyczyć nie okazywania pomocy przy codziennych czynnościach, wyśmiewania, zastraszania, lub każdego innego zachowania, mającego na celu upokorzenie drugiej strony, ukazanie swojej siły i słabości ofiary. Przyczyna przemocy mogą być również różnego rodzaju problemy osobiste, gdy dana osoba nie potrafi inaczej rozładować emocji i napięć psychicznych.